INSTRUKCJA NASADZEŃ, PIELĘGNACJI I OCHRONY ISTNIEJĄCYCH TERENÓW ZIELONYCH
1. Ochrona terenów zielonych
1.1.	Zabezpieczenie strefy korzeniowej
Dla  drzew strefę ochronną systemu korzeniowego wyznaczamy na podstawie obrysu korony, powiększając go o 1–2 m; inny sposób wyznaczenia tej strefy to doliczenie do wielkości średnicy korony ok. 20%. W wypadku, gdy na budowie mało jest miejsca pozwalającego na planowanie rozkładu robót ochroną powinno być objęte pole w kształcie kwadratu o wymiarach 4 m x 4 m, z pniem zlokalizowanym w centrum. Pozwoli to zabezpieczyć przed uszkodzeniem chociaż główne korzenie szkieletowe. Planując prace w obrębie systemu korzeniowego należy pamiętać, iż ilość cięć większa niż 20% ich objętości stanowi zagrożenie dla drzewa, skutkujące w skrajnych wypadkach jego obumarciem.
a)	Wytyczne prowadzenia prac
•	Roboty ziemne w otwartym wykopie powodują duże straty wody oraz urazy mechaniczne. Dlatego prace te powinny być wykonywane ręcznie, z pozostawieniem korzeni o średnicy większej niż 3 cm. Jeśli konieczne jest obcinanie korzeni, powinno zostać ono wykonane w sposób fachowy, prostopadle do osi korzenia. Niezbędne jest usunięcie całej części chorej, aż do miejsca zdrowego. 
•	Prace ziemne w strefie korzeniowej nie powinny trwać dłużej niż 2 tygodnie (przy pochmurnej i deszczowej pogodzie dopuszczalne jest wydłużenie ich okresu do 3 tygodni).
•	W przypadku przerw w pracy wykopy należy zasypać lub przykryć korzenie matami słomianymi, aby przeciwdziałać ich wysychaniu. 
•	Korzeni nie wolno zasypywać ziemią z dna wykopu, gdyż nie ma ona wartości odżywczych, ze względu na brak substancji organicznych. Do zasypania dołów można wykorzystać tylko wierzchnią warstwę podłoża (do 20 cm). Jest to możliwe tylko w przypadku gdy była ona w prawidłowy sposób składowana (w pryzmach o wys. do 2,5 m). Pozostałą część wykopu uzupełniamy ziemią urodzajną lub kompostem. 
•	Jeśli obsługa komunikacyjna prac wypada w strefie korzeniowej drzew należy obszar  ruchu nie powinien podchodzić zbyt blisko pni drzew. Nie powinien wchodzić w strefę ryzyka korzeni, zależną od wielkości i gatunku drzewa.
•	Materiały wykorzystywane w trakcie budowy, takie jak: cement, kruszywa, paliwa, lepiszcze itp. należy składować co najmniej 10 m od pni drzew. Szczególnie niebezpieczne są materiały sypkie, wypłukiwane przez deszcze w głąb podłoża.
•	Nie należy dopuścić do składowania stali i ciężkich elementów konstrukcyjnych w strefie korzeniowej, gdyż niekiedy może to prowadzić do zniszczenia korzeni znajdujących się w przy powierzchni.
•	Należy unikać wlewania wody z oczyszczania terenu prac w obrębie strefy korzeniowej drzew.
1.2.	Zabezpieczenie drzew
a)	Wydzielenie grupy drzew

Najprostszym a zarazem najskuteczniejszym sposobem zabezpieczenia roślin na czas budowy, dodatkowo stanowi zabezpieczenie pozwalające uniknąć urazów zarówno części nadziemnych, jak i podziemnych. Polega ono na całkowitym wygrodzeniu z terenu opracowania grupy drzew przez zastosowanie różnego typu płotów i siatek wspartych na słupach. Minimalna wysokość ogrodzenia wynosi 1,7 m. Jest to możliwe gdy teren jest dość duży i występują na nim zwarte grupy roślinności. Powierzchnia rozstawienia ogrodzenia powinna odpowiadać obszarowi wyznaczonemu przez rzuty koron drzew powiększonemu o bufor w wielkości 1–2 m.

b)	Zabezpieczenie pojedynczych drzew
Rozwiązanie to stosujemy w przypadku, gdy powierzchnia budowy jest niewielka i wygrodzenie grupy jest niemożliwe albo drzewa rosną w zbyt dużym oddaleniu od siebie. Wówczas zastosowanie mają metody wygrodzenia:

•	Wygrodzenie pni drzew – wygląda podobnie jak wyżej omawiane, ale dotyczy pojedynczych drzew. Realizując je należy uważać na przebieg systemu korzeniowego, aby nie uszkodzić słupami konstrukcyjnymi ogrodzenia korzeni szkieletowych

•	Oszalowanie pni – realizowane jest przez obłożenie powierzchni pni deskami sosnowymi o grubości min. 20 mm. Pień należy oszalować do wysokości osadzenia pierwszych gałęzi (jeśli nie jest to możliwe min. wysokość wynosi 1,7 m). Dół desek powinien opierać się na podłożu lub być nim obsypany. Dodatkowo powierzchnię pnia (bezpośrednio pod szalunkiem) można zabezpieczyć matami słomianymi. Deski powinny do siebie ściśle przylegać, a przy ich mocowaniu należy uważać na nabiegi korzeniowe znajdujące się u podstawy pnia. Ułożenie desek należy wzmocnić przez zastosowanie min. 3 stalowych lub aluminiowych opasek założonych w odległości 40–60 cm. Należy pamiętać, iż stosowane materiały muszą zabezpieczać przed urazami mechanicznymi spowodowanymi np. przez sprzęt budowlany dlatego muszą być stosunkowo wytrzymałe. 

2.	Nasadzenia drzew i krzewów oraz ich pielęgnacja

2.1.	Nasadzenia drzew i  krzewów

•	Minimalna wysokość krzewów  powinna wynosić ok. 25-30 cm, a najlepiej więcej. Wszystkie sadzonki powinny mieć dobrze ukształtowany system korzeniowy oraz ładnie uformowaną koronę. Korona drzew powinna mieć zdrowy wygląd, nie może być przesuszona ani nosić jakichkolwiek oznak porażenia przez choroby lub szkodniki.
•	Do nasadzeń należy zastosować LIPĘ DROBNOLISTNĄ  a do formowania żywopłotu GRABA.
•	W miejscu planowanego parkingu  gleba nie jest żyzna dlatego wszystkie nasadzone drzewa i krzewy – chodzi o system korzeniowy muszą być zasypane żyzną ziemią ogrodniczą kupioną w sklepie ogrodniczym nie pochodzącą z rozplanowania ziemi pod parking. 

2.2.	  Pielęgnacja drzew sadzonek

•	Zasadzone krzewy i drzewa muszą mieć rok gwarancji- tzn. muszą przeżyć 1 pełen cykl wegetacyjny.